در دکترین سیاسی مستعمره تعریف جدیدی پذیرفته است دیگر تصرف جغرافیای سیاسی مستعمره نیست تعریف قرن 18 و19 از این واژه سیاسی به کلی تغییر کرده است اقتصاد آلترناتیوجدیداست رهبران سیاسی ما بر این گمان اند که چین، دوستی برادرانه ای باما دارد. اما آگاهان امر، نیک مطلع اند که چنین ادعایی صحت ندارد. چینی ها نمایش وسیعی از دفاع از حقوق ایران در برابر تحریم های بیشتر غرب نشان دادند، اما آیا این عدم همراهی در تحریم ها تنها برای دفاع از اقتصاد ایران بود یا حفظ منافع شخصی شان؟
خوب است فراموش نکنیم که تا آنجا که پای منافع ملی شان در کار نیامده بود، چین هم در میان مخالفان جمهوری اسلامی قرار داشت. جایی که به برخی از مصوبات شورای امنیت سازمان ملل رای مثبت داد، اما به محض اینکه صدای دلارهای نفتی ایران بلند می شود، چینی ها ترجیح می دهند از مزیت های اقتصادی ایران بهره بگیرند.
شاید اینگونه به نظر بیاید که چین، در خاموش کردن دشمنان ایران در منطقه به ایران مدد فراون رسانده است و دروازه ی اجناس بنجل چینی را نیز به روی ما گشوده است. اما آیا اینها به سود اقتصاد ما بوده است؟
در دو دوره دولت نهم ودهم ، ۷۰۰ میلیارد دلار پولوارد چرخه اقتصادی ایران شد تعداد شاغلین در کشور ۲۰ میلیون نفر بوده است و این به آن معناست که این میزان پول رفته و موجب اشتغال جوانان چینی و کشورهای دیگر شده است تاجایی که غالب بازرگانان ایران به جای فعالیت در زمینه ی صادرات، به فکر واردات از چین افتاده اند ودر این امر با هم مسابقه می گذارند کا رخانجات ایران دارند ور شکسته می شوند وصدها کارگر اخراج شده اند محصولات بنجل چینی اقتصاد ایران را دارد ور شکسته می کند؟دولت حسن روحانی در سه سال و نیم عمر خود بالغ بر 40 میلیارد دلار جنس چینی معادل 111 هزار میلیارد تومان وارد کشور کرده است.
البته آنطور که از شواهد پیداست، چینی ها از این قلدری سیاسی و اقتصادی به اندازه کافی راضی نیستند و باز هم بیشتر و بیشتر برای ثروت ملی ایرانیان کیسه دوخته اند چینی ها پول بلوکه شده ما را هم پس نمی دهند .
سوال اساسی این است آیا ایران دارد مستعمره چین می شود؟ گزینه تولید واقتصاد اهرم های قرن جدید است و دخالت در امور کشورها جایش را به اهرم های اقتصادی داده است کافی است در هر شهری که هستید به مغازه ها بروید و درصد کالای چینی موجود را بررسی کنید