توهین یا نقد ؟

1 سریال افعی تهران به مقام معلم و متعاقب آن شکایت آموزش و پرورش از متولیان آن حواشی و واکنش های متفاوتی را در پی داشته است .

عموما کسانی که دهه پنچم عمر خود را گذرانده اند زخم خورده تنبیه بدنی در مدارس هستند و تجربه و تلخی این شناعت را در ذهن وذایقه آموزشی خود به همراه دارند .
در قبح تحقیر و تخفیف دانش آموز به هر شکل، مناقشه ای نیست و تنبیه با هر دلیلی مذموم است .

عموما جامعه هنری ما درک درستی از نقد ندارد تعریف نقد را نمی داند وشناختی از مرز آن با توهین ندارد ولی داعیه آزادی بیان ونقد فرهنگ جامعه را دارد .

سریال افعی تهران نقد را با مرزهای خشونت عریان توهین، ملوث می کند .
با ابراز این اعتقاد که تمام جایگاه های شغلی و رفتاری جامعه نباید از تیغ تیز نقد و اصلاح ان مصون باشد و هر کسوتی سزاور اصلاح وانتقاد است سریال فوق در لباس نجاست وبی حیایی توهین، دم از شمشیر بران نقد می زند و اینجاست که دم خروس نمایان می شود .
اینده کشور بدست معلمان رقم می خورد از رهبر یک کشور تا کارگر ساده از زیر دست معلم بیرون می روند.
اگر کشوری به مقام عالی رسیده است حتما آموزش و پرورش با بنیادهای علمی را تجربه کرده است ودر این مورد حتی یک استثنا٬ هم وجود ندارد.

مسئولین نظام و جامعه هنری ما بدانند اگر می خواهید ایران پیشرفت کند حتما باید آموزش و پرورش ان تغییر بنیادی کند .پیشرفت یک کشور از توسعه فرهنگی می گذرد و غیر ازآن هیچ راهی وجود ندارد.
مطمئن باشید اگر شان معلم لجن مال شود علم و دانش هم در توالی آن لجن مال می شود .

البته به اینمعنا نیست که معلم نباید نقد شود اتفاقا اگر قرار است آموزش و پرورش قوی وجود داشته باشد نقد مودبانه و مسئولانه را می طلبد تیغ تیز نقد مسئولانه آموزش و پرورش ضامن پیشرفت آن است ولی نقد با توهین هیچ مرز مشترکی ندارد.

سریال موهن افعی تهران از عبارت سخیف و چاله میدانی برای معلم استفاده کرده است و افعی وار تخم خرد و انصاف را می بلعد .

متاسفانه بعضی از هنرمندان نقاد نادان نفت بر این آتش عریان بی ادبی ریختند و جای توهین را با نادانی تمام با نقد عوض کردند.

https://t.me/f_kadkhodaei